Hello world!

Hof 't Einde

2015

Ik ben in 2013 gestopt met werken in de kapsalon. Hierdoor heb ik natuurlijk heerlijk veel tijd over om in de tuin te zijn. Mijn passie voor eenjarige is daardoor weer volop in beweging. In 2014 is de eerste plukbloemen border aangelegd en ik ben daar zo dol anthousiast door geworden dat ik dit wil proberen vol te houden.

Het plan waar ik al enkele jaren mee rond loop is nu bijna uitgewerkt en het word geweldig!

De bestaande zichtlijn is versterkt door nog een rozenboog te plaatsen. Enkele  speels geplaatste taxuskegels zorgen daar voor mooie groene accenten in de winter en rust tijdens de uitbundige zomerperiode wanneer de bloemen in alle kleuren van de regenboog aanwezig zullen zijn.

De tuin "achter de salon" is nu officieel omgedoopt in " de vrolijke bloementuin"!!!

we zijn dik tevreden over het eindresultaat!

 

2016

Op 1 maart, voor ons een onvergetelijke dag in 2016,  is een lang gekoesterde wens in vervulling gegaan. een prachtige Kweekkas is geplaatst. Deze staat nu in de bloementuin. Hierin kan ik mijn hartje ophalen wat betreft het zaaien van eenjarige en het vermeerderen van vaste planten. Er is ook een fijne extra buitenruimte voor de plantjesverkoop aangelegd.

We hebben tegenwoordig erg veel tuinbezoek. Buiten de jaarlijkse vaste open tuindagen tel ik  elk jaar zeker 25 tuinclubs. Reisgezelschappen uit het buitenland weten Hof ´t Einde ook al te vinden. Duitsland, Belgie, Denemarken en dit jaar voor het eerst de Fransen. 

Als kers op de taart is er een artikel van ons verschenen in het maandblad ´Tuinseizoen"        Hof ´t einde COUPE SOLEIL. Het gaat over de combi van Bolletjes knippen buiten en bolletjes knippen binnen??? Ook zijn we geplaatst in een weekblad in frankrijk genaamd "Rustica". UNE OASIS AU PLAT PAYS vertaald....een oase op het platte land.

Je snapt wel.......dat is toch helemaal...................... "´t Einde"!!!!



2017.     Een hele nieuwe fase is aangebroken !

Eind 2016 krijgen we de mogelijkheid een stuk land aan te kopen.

Wanneer we gaan bedenken wat we hiermee allemaal kunnen doen leren we de Alpaca,s kennen.

We zijn op slag verliefd! 

Na heel veel fokkers te hebben bezocht en vele dieren te hebben gezien kiezen we welbewust voor drie lieve Dames. In de Alpacawereld noemen we het vrouwelijk geslacht een merrie of hembra.

In de week tussen kerst en nieuwjaar gaan we flink aan de slag om voor onze nieuwe dieren het weiland in te richten. Flink wat heipalen en regels zijn besteld want het moet een prachtige locatie worden met enkele verschillende ruimtes zodat er altijd vers gras voor handen is. Onze schoonzoon maakt een hooiruif en het plaatje is perfect.  spannend! ............we kunnen haast niet wachten.

In onze tuin is in het najaar al een schuurtje omgetoverd tot nachtverblijf. Ze hebben daar ook een gedeelte van onze tuin tot hun beschikking gekregen zodat wij ze dan ook dicht bij ons kunnen houden.

5 januari is het zover! In Zeeland halen we onze "grijze" op. Ze heet AGD Naomie.

Ze is anderhalf jaar oud. Onvoorstelbaar! Gewoon achter in de bestelbus. Ze gaat heerlijk liggen wanneer we beginnen te rijden en het gaat perfect. Wanneer we thuiskomen is het wachten op AFTS Hinde. Zij word thuisgebracht. Een mooie  kastanje bruine met een hoge knuffelfactor. Zij is in 08-2014 geboren en door de oude eigenaar met de fles grootgebracht. Hierdoor is ze beter aan mensen gewent dan de doorsnee Alpaca. Het afscheid valt dan ook zwaar.

Enkele dagen later word de 3e thuisgebracht. Wat een luxe! Uit een klein laag combootje komt onze "zwarte" gestapt. Wat een knappe tante is het toch. En zo lief ook! Deze heeft een moeilijk naam ATD Inspectra Chi Fier Auke. Wij noemen haar Isa. ze is van 09-2015 en drachtig van een zwarte macho (hengst). 

ATD Giacomo Claudia chi Black Onyx. Wat een naam hé? Begin Juni verwachten we dus ook een cria (veulentje).

>Het gaat erg goed met de dames. Ze kunnen fijn opschieten met elkaar. Een Alpaca is een echt kuddedier en je merkt dan ook dat ze zeker nu ze met zijn 3en zijn het goed naar hun zin hebben.

14-01-2017 gaan we voor het eerst de dames aan het halster mee naar het weiland nemen. Voor ons een onvergetelijk moment. Wat hadden ze het naar hun zin!

Na wat gerend te hebben moesten ze natuurlijk uitgebreid kennis maken met de nieuwe omgeving. Voor ons is het prachtige plaatje nu compleet.

Ons Alpaca avontuur is nu officieel begonnen!



2007      HET NOODLOT SLAAT TOE!!!

De boktor heeft ons dak opgevreten. Na veel rekensommetjes en slapeloze nachten besluiten we ons gezellige kleine huisje af te breken en voor een mooi nieuw huis te gaan. De tuin moet rondom het nieuwe huis 8 meter geruimd worden. Een hele klus. Alle planten en hagen worden voorlopig ingekuild. We gaan wonen in onze garage. Onze dochter is het huis al uit en onze zoon krijgt een plekje in een oude caravan achter in de tuin. Het was een hele onderneming. We hebben gelukkig een warme zomer gehad dus echt "buiten� gewoond.

      

Daarna volgde de eerste erg strenge winter sinds jaren.

Van December t/m Maart veel sneeuw en enkele weken van 18 gr. onder nul. Het was een heftige en spannende periode in ons leven maar we hebben er erg van genoten en kijken er achteraf als een geweldige tijd op terug.

                                          
Wanneer de bouwvakkers binnen ons  huis afwerken weten wij natuurlijk al  lang hoe de tuin eruit moet gaan zien.  Mijn man legt de paden en terrassen. Ik sleep ondertussen weer een keer met de buxushaagjes, Annabellen, beuken en taxus hagen. Buxusbollen groot en klein worden verdeeld over de achter en voortuin. Deze zorgen voor de nodige rust en de juiste groene uitstraling. Aan de zijkant van het huis de doorloop naar de salon en tegelijk een dubbele haag.

                                         

                             Opa en Oma  krijgen natuurlijk veel hulp van Sem.



2009                                  FANTASTISCH IS HET GEWORDEN !!!

                          We zijn dolblij met ons nieuwe huis en genieten met volle teugen

           


MAAAAAAR. na een heerlijke zomer uitrusten willen we natuurlijk weer een  nieuw project bedenken. Daarvoor hoef ik niet veel moeite te doen dat gaat haast vanzelf. De tuin moet gemakkelijker worden naar de toekomst toe. We willen toch tenslotte zolang mogelijk hier blijven wonen. We besluiten alle tuinen aan elkaar te verbinden. Zodoende komen de gazons ook aan elkaar te liggen. Belangrijk is wel dat we het spannende geheel vast proberen te houden.

Als eerste staat de tuin �achter de salon� op ons lijstje. Verschillende bomen en heel veel planten moeten plaats maken voor een groot gazon. Er ontstaat meteen een prachtige ruimte met een mooie zichtlijn naar achter. Het jaar na de bouw van ons huis worden alle tuinen met elkaar verbonden. Er gaat meteen een grote rust vanuit. Heerlijk! ( komt dat nu omdat we ouder worden?)

2011  Nu is de vijvertuin weer aan de beurt. De terrassen zijn ondertussen ruim 22 jaar oud,helemaal verzakt en overal groeit onkruid tussen de tegels. Hier willen we vanaf. Ook de bloemenborders mogen kleiner want mijn rug begint tegen al dat werk te protesteren. De grassenborders geven daar integen weinig of geen werk. We besluiten de terrassen te verwijderen. Mijn man legt een prachtige vlonder over de rand van de vijver met aansluitend een mooi nieuw houten terras. Dit alles ONKRUIDVRIJ. Weer een stapje vooruit! Ik sluit op de oude grassenborder een mooi nieuw stuk aan en zo worden deze twee tuinen een mooie eenheid       
2015

Ik ben in 2013 gestopt met werken in de kapsalon. Hierdoor heb ik natuurlijk heerlijk veel tijd over om in de tuin te zijn. Mijn passie voor eenjarige is daardoor weer volop in beweging. In 2014 is de eerste plukbloemen border aangelegd en ik ben daar zo dol anthousiast door geworden dat ik dit wil proberen vol te houden.

Het plan waar ik al enkele jaren mee rond loop is nu bijna uitgewerkt en het word geweldig!

De bestaande zichtlijn is versterkt door nog een rozenboog te plaatsen. Enkele  speels geplaatste taxuskegels zorgen daar voor mooie groene accenten in de winter en rust tijdens de uitbundige zomerperiode wanneer de bloemen in alle kleuren van de regenboog aanwezig zullen zijn.

De tuin "achter de salon" is nu officieel omgedoopt in " de vrolijke bloementuin"!!!



2000   Het zal ongeveer rond deze tijd zijn geweest dat we moesten beginnen met het kappen van grote dennenbomen, te groot geworden coniferen. Het aanplanten van onderbeplanting omdat de bomen hoger worden en erg veel schaduw gaan geven. De vijver opnieuw aanleggen. De tuin .

nieuwe plannen en ideeen volgen elkaar op. Het is hard werken maar we staan versteld van wat we ervoor terug krijgen.

Het is GENIETEN met een grote G.

                                     

Ondertussen is mijn man net zo aangestoken door het tuinenvirus als ik. De sfeer tijdens het werken buiten……. heerlijk de rust die er vanuit gaat! We besluiten om alle dieren weg te doen en ook dat gedeelte als tuinkamers in te gaan richten. Voor mij weer een uitdaging natuurlijk! We plaatsen een halfronde taxushaag en een haagbeuk zo dat er een poort met aan beide zijden twee borders ontstaan. Hierin willen we graag een verscheidenheid aan bladkleuren verzamelen zoals Japanse esdoorns ( die het bij nader inzien in onze tuin niet willen doen) maar ook vaste planten. Wel moeten ook deze in de rood, oranje en geeltinten passen. Aan beide zijden van de poort komt een Gleditsia Sunburst te staan voor de  prachtige goudgele kleur natuurlijk..

                          

Achter de haagbeuk ontstaat nu ook weer een ruimte . Omdat ik de grassentuinen van Piet Outdolf ontdekt heb kiezen we voor…… jawel!  Een grassenborder. Hiertussen moeten ook wat vaste planten staan. Dat word voor mij de kleur wit. Ik stel me zo voor dat het "hemels” word.

2006   De finishing touch was toch wel de bronzen uil die ik maakte ter ere van onze  25 jarige bruiloft. Hij kreeg een mooie plaats om rond te kijken in het buxushoekje wat meteen omgedoopt werd tot uilenhoekje . Ik ben trots en blij... ....hij staat hier echt perfect!

                



1995  Vele tuinboeken en bezoeken verder van o.a. Mien Ruis,  Ada Hofman, Ton ter Linden, Dina de Ferme maar vooral aangestoken door de "tuinkamers” van Ineke Greve leerde ik veel over planten en bomen en zag ook een legio mogelijkheden voor ons perceel. Wandelen door de tuin om alle hoekjes te ontdekken dat zag ik wel zitten. We besloten een beukenhaag haaks in onze lengtetuin te plaatsen en ook een vierkante blok met daarin buxushaagjes en vormen. Zo ontstond ‘de achtertuin’ ‘de vijvertuin’ en ook nog een buxushoekje.

Doordat ik ondertussen BORDERS OP KLEUR had ontdekt werd er besloten alle rood,oranje, en gele bloemen te gaan verzamelen in de heidetuin. Dus…..heide eruit warme kleuren erin. Alle borders door de tuin heen krijgen een bepaalde kleurencombinatie toegewezen waar ik me tot vandaag de dag nog steeds aan houd. Heerlijk is het om z’n uitbundige kleurenpracht in het voorjaar uit de grond te zien schieten.

Rond deze tijd word ik lid van een tuinclub. Elke 1e woensdag van de maand trekken we er met ong. 20 dames op uit om bij tuineigenaren op visite te gaan. Ik vind het geweldig om ook bij andere "gewone” mensen de tuin te bewonderen. Allerlei tuinstijlen dienen zich aan.

Een oude schuur word opnieuw opgebouwd. Ik trek erin met mijn kapsalon ´Haarmoderie Beppe´.  Daar is onze "warme tuin” ondertussen veranderd in een vrolijke, sfeervolle maar toch intieme tuin doordat er ook diverse blauwsparren en andere bomen van de oude heidetuin achtergebleven zijn. Hier kunnen onze klanten genietend van een kopje koffie en in een heerlijke omgeving hun wachttijd doorbrengen. Al snel word deze tuin " de salontuin ”genoemd. 

             

De voortuin van ons oudblauw geschilderde kleine huisje is de laatste jaren ook uitgegroeid tot een  idyllisch geheel. Planten in zachte blauwtinten en zachte geeltinten wisselen zich af. Tegen het huis de Hydrangea ´Annabelle´. In deze tuin ontstaat mijn liefde voor buxusbollen.  Een van onze bezoekers vroeg mij ooit " Wat is nu het mooiste plekje in je tuin?"  ????????????                                                                   
ik besefte dat het hoekje waarop ik keek vanuit mijn keukenraam mijn mooiste plaatje was. Drie buxusbollen in verschillende hoogtes waarnaast soms wel eens een bloemetje bloeide. Hoe eenvoudig kan schoonheid zijn! 
Via marktplaats heb ik toen wat oude buxushaagjes opgekocht en achter in onze tuin tot buxusbollen gekweekt om in de toekomst onze tuin te kunnen "bebollen". 
    
        
DUS.......Ook voor de kapsalon gaat de tuin op de schop!
ja hoe zullen we de tuin gaan noemen eigenlijk ???.
Op een mooie dag in het voorjaar worden we geholpen door mijn schoonvader en een oom. Een prachtig gazon onder de treurwilg in een buxus bollenlandschap is het eindresultaat. Nu is onze tuin een echte wandeltuin geworden !!!

De tuinclubs hebben ons ook ontdekt! Steeds meer visite. Ik vind alles helemaal ´ het einde´ en natuurlijk word dat  de naam van onze tuin.
Hof ‘t Einde 



was dus onze start hier naast deze duinpartij .  Wij begonnen in een klein huisje op 5000 m² weidegrond als echte beginnelingen met nog niet veel plantenkennis/opleiding of wat dan ook!


Ons enthousiasme was op dat moment groot. Tijdens de bouw van de garage aan ons huis lieten we, met een graafmachine, helemaal  achter op ons perceel een vijver graven. Daar moest natuurlijk ook een zonneterras komen. Er lag ondertussen ook een tekening voor een tuin klaar (heel eenvoudig dat wel!) EN HOE NU VERDER!!! Het geld om een grote tuin aan te leggen was er niet meer. We hebben wel enkele grote bomen gekocht waarvan de rode beuk, de treurwilg, een rode acer, een prunus, onze prachtige magnolia en een notenboom. Mijn man was druk in de weer met het groter maken van ons huis. Ondertussen ben ik  zelf de vaste planten gaan zaaien op kleine zaaibedjes: lupinen, duizendschoon,vrouwenmantel  phlomis, enz. Voor de groenblijvende struiken en grotere planten had ik een ander plan bedacht. "We zetten in het plaatselijke weekblad een advertentie!” : zijn uw struiken en planten te groot 
geworden......bel ons en wij komen ze gratis voor u verwijderen!..... Nou dat was een groot succes! Ik heb grotendeels zelf overal vandaan coniferen,struiken (bloeiend hout) zelfs bomen uitgegraven.
       
Het resultaat na het eerste jaar was dan  ook overweldigend. Natuurlijk zijn er nog  wel (vooral enkele grote) planten gaan hemelen maar het meeste stond in onze al aardig "volwassen" tuin te pronken. Mijn man had ondertussen ook een weitje omheint waar schapen, geiten, een hangbuikzwijntje en kippen een plekje hadden. De kinderen vonden het fantastisch. We hebben daar ook wat fruitbomen geplant waarvan nu alleen de appelboom nog een echte blikvanger is. Aan de straatkant hadden we ook nog een blok met Amorica kerstboompjes geplant om wat "bij te verdienen” , achter een oude schuur experimenteerde ik met planten en we legden daar ook een heidetuin aan die in die tijd toch echt nog wel in de mode waren. Heel wat uurtjes brachten we door om alles onkruidvrij te houden. Natuurlijk hebben we ook veel mislukkingen gehad zoals bijv. diezelfde heidetuin ( deze zou geen onderhoud vergen! Viel dat even tegen!!!) , een ‘natuurlijke’ vijver ( waar we na enkele jaren bijna overeen konden wandelen.) Planten te dicht op elkaar zodat ze verpieterden en ga zo maar door.
Maar toch...................een prachtige tijd!!!!                        EEN PRACHTIGE TIJD !!

 De kinderen genoten net als wij van onze vrijheid rond het huis en de natuur erachter.

                                               



Hof ´t einde | Loon op Zand     Contact:beppievanesch@gmail.com - Loon op Zand